24 Ekim 2010 Pazar

Dolce far Niente

Hiçbirşey yapmamanın dayanılmaz mutluluğu. İşte bu tam da benim o yaprakların üzerinde uzanırken hissettiğim şeymiş meğer.

Güzel İtalyanlar benim o an hissettiklerim için, söylerken bile o huzuru veren bir deyim yaratmışlar: Dolce far Niente

Lazanya, şarap ve Gelato'dan sonra İtalya aşkımı pekiştirecek bir neden daha bana.

Günlerin koşup giden anlarından sıyrılarak hiçbirşey yapmamaktan keyif alabildiğimi farkettiğimde bu kadar ayrıcalıklı hissetmem tuhaf mı acaba?

Herkes hayatını yaşanmışları ve başardıklarıyla tanımlarken benim ne kadar çok DfN'm var. Yalnız ya da sevdiklerimle, anları paylaşmaya değer bulduklarımla bundan sonra daha fazlasını bir kenara koymak için heyecanlıyım bunu farkettiğimden beri.

Ve... Sevgilimle tam da Roma'da "Dolce far Niente" anları için gün sayıyorum şimdi.

Hiç yorum yok: